เมื่อครั้งความคิดแรกเริ่มแห่งความรัก
ต้นไม้บึงน้ำและถนนสายนั้นยืนยันได้
ร่วมสุขไร้เงื่อนไข ร่วมทุกข์ไร้เหตุผล
ผูกพันจนมิอาจแยกจาก
รักใคร่จนยินดีแลกหัวใจดวงใหญ่เท่าฟ้า
ความคิดหรือ ?
ความคิดในครั้งกระนั้นยังเล็กเท่าเมล็ดกวยจี๋
วันนี้เนินนานหลายปีผ่าน
เราสูญเสียความสัมพันธ์แสนดีของวันนั้น
สูญเสียอย่างแผ่วเบาไร้รู้สึก
พรมแดนใดกันที่ฉันก้าวข้าม
ดินแดนใดหรือที่เธอยืนอยู่
ต้นไม้ บึงน้ำและถนนสายนั้นเป็นพยานได้
ฉันไม่อาจร่วมสุขเพราะชีวิตมากเงื่อนไข
เธอไม่อาจร่วมทุกข์เพราะถูกร้อยรักด้วยเหตุผล
เราต่างก้าวข้ามพรมแดนแห่งวันนั้น
ยืนอยู่ในดินแดนซึ่งความคิดเติบใหญ่จนคับฟ้า
เติบโตและแตกต่างจนไม่อาจอยู่ร่วมฟ้าเดียวกัน
หัวใจหรือ ?
หัวใจยามนี้ดวงเล็กเท่าเมล็ดกวยจี๋
ซึ่งปะลองอ่านดู(ห้ามเอาไปใช้)
การรักคนผู้หนึ่งคือรักทุกสิ่งที่เป็นเขาสนับสนุน
ทุกสิ่งที่เขากระทำ
ถึงแม้ไม่มีผลรับอันใด
ก๊ไม่ตัดพ้อ ไม่เสียใจ
ความรักคือการให้ไม่ใช่การทวงถาม
คุณสามมารถขุ่นเคือง สามารถไม่พอใจ
แต่มิอาจไม่เคารพการตัดสินใจของคนที่รักรัก